اشداد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشداد. [ اِ ] (ع مص ) صاحب ستور سخت شدن . (منتهی الارب ). در اقرب الموارد چنین است : اَشَدَّ؛ کان معه دابّة شدیدَة. ◄ قوت دادن کسی را. (منتهی الارب ). ◄ اَشَدَّ فلان ؛ بلغ الاشدّ فی عقل او سن ّ. (اقرب الموارد).