واژه جو

اصب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اصب . [ اَ ص َب ب ] (ع ص، اِ) لقب ماه رجب است : رجب الاصب، چه رحمت خدا در این ماه بر امت ریخته شود.

اصب . [ اَ بِن ْ ] (ع اِ) ج ِ صبی . (قطر المحیط) (منتهی الارب ). رجوع به صبی شود.

معنی اصب | واژه جو