اصاید

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اصاید. [ اَ ی ِ ] (ع اِ) ج ِ صاد. (قطر المحیط) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به صاد شود.