اظفر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اظفر. [ اَ ظَ ] (ع ص ) درازناخن . (تاج المصادر) (مصادر زوزنی چ بینش ) (آنندراج ). رجل اظفر؛ مرد درازناخن و پهن ناخن .(ناظم الاطباء). درازناخن و پهن آن . (منتهی الارب ). درازناخن . ج، ظُفر. و انثی ظَفْر . (مهذب الاسماء). درازناخن که پهن باشد. (از متن اللغة). درازناخن و عریض آن . (از اقرب الموارد).
اظفر. [ اَ ف ُ ] (ع اِ) ج ِ ظُفر بندرت . (از متن اللغة). ج ِ ظُفر. (ناظم الاطباء). رجوع به ظفر شود.