اظفور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اظفور. [ اُ ] (ع اِ) ناخن انسان . (از متن اللغة). ناخن . ج، اظافیر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (مهذب الاسماء) (قاموس عصری انگلیسی بعربی ) . ظُفر، یقال : بینهما قیس اظفور. ج، اظافر. (اقرب الموارد). ◄ کمان . ج، اظافیر. (از متن اللغة). ◄ ریزه هایی که بر شاخ درخت انگور پیچیده گردد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از متن اللغة) (از اقرب الموارد). ◄ ناخن گیر. مقص الاظافر یا مقراض . (قاموس عصری عربی به انگلیسی ).