اعجالة

اعجالة. [ اِ ل َ ] (ع اِ) شیر ناشتاشکن که شبان بیک حلبه در چریدنگاه ناقه پیش از دوشیدن شتران دوشیده باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). شیر کمی که چوپان بهنگام چرا برای خود یادیگری دوشیده باشد. (از اقرب الموارد). شیری که بدوشند و بخانه فرستند از پیش . (مهذب الاسماء نسخه ٔ خطی ). عُجالَه . (اقرب الموارد). و بدین معنی است : «حسبک من الدنیا مثل عجالة الراکب و اعجالة الحالب ». (از اقرب الموارد). شیر ناشتاشکن که ساروان پیش از دوشیدن شتران در مرتع دوشیده باشد. (یادداشت بخط مؤلف ).