اعداد متباین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اعداد متباین . [ اَ دِ م ُ ت َ ی ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) عددهای متباین . آنند که هیچ عدد ایشان را نشمرد چون نه و ده که هر دو را جز یکی نشمرد و بهیچ جزو هنبازی نیوفتد چون نیمه یا سه یک . پس نُه متباین است ده را؛ ای جدا از وی . (از التفهیم ص ٣٧).