اعداد متحاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اعداد متحاب . [ اَ دِ م ُ ت َ حاب ب ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) عددهای متحاب . هر دو عددی که جمله ٔ جزوهای یکی از ایشان چند عدد دیگر باشد و جمله ٔ جزوهای دیگر چند عدد نخستین بودایشان را متحاب خوانند، یعنی که یک مر دیگر را دوست دارند و همیشه یکی از این دو عدد زائد بود و دیگر ناقص و نموده ٔ او دویست وبیست است . و این عددی است زائد. نیمه ٔ او ١١٠ و چهاریک او ٥٥ و پنج یک او ٤٤ و ده یک او ٢٢ و نیم ده یک او ١١ و جزوی از سدوده ٢ و جزوی از پنجاه وپنج ٤ و جزوی از چهل وچهار ٥ و جزوی از بیست ودو ١٠ و جزوی از یازده ٢٠ و جزوی از دویست وبیست ١. و جمله ٔ این جزوها دویست و هشتاد و چهارند. و آن دوم عدد ناقص است که نیمه ٔ او ١٢٤ و چهاریک او ٧١ و جزوی از سد و چهل و دو ٢ و جزوی از هفتادیک ٤ و جزوی ازدویست وهشتاد و چهار ١. و جمله ٔ این جزوها دویست و بیست است . و آن نخستین عدد زائد را راست است پس این هر دو عدد دوست یکدیگرند. (از التفهیم بیرونی ص ٣٧).