اغرار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اغرار. [ اَ ] (ع ص، اِ) ج غِرّ. جوانان ناآزموده کار. مذکر و مؤنث در وی یکسان است . غرة: مؤنث . (آنندراج ) (منتهی الارب ). ج ِ غِرّ، بمعنی جوان بی تجربة و الشابة کذلک یقال : «شاب غر و شابة غر و غرة». (از اقرب الموارد). و رجوع به مفردات کلمه شود.