اغراز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اغراز. [ اِ ] (ع مص ) گیاه غرز رویانیدن زمین . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). گیاه غرزدار شدن وادی : اغرز الوادی ؛ صار ذاغرز فهو مغرز ای منبت الغرز. (از اقرب الموارد). ◄ بسیار یز گردیدن زمین . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ فروکردن چیزی در زمین : اغرز فلان الشی ٔ بالارض . (از اقرب الموارد).