افرع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افرع . [ اَ رَ ] (اِخ ) موضعی است نزدیک یمامه مر بنی نمیر را. (از معجم البلدان ): یسوقها ترعیه ذوعباءة بما بین نقب فالحبیس فافرعا. راعی (از معجم البلدان ).
افرع . [اَ رَ ] (ع ص ) مرد تمام موی . (منتهی الارب ) (آنندراج )(ناظم الاطباء). ج، فُرع، فُرعان . مؤنث آن فرعان . (آنندراج ) (منتهی الارب ). تمام موی . (مهذب الاسماء خطی ).تمام موی سر. (تاج المصادر بیهقی ). انبوه موی . (المصادر زوزنی ). مقابل اصلع. (یادداشت دهخدا). ◄ وسوسه انداز. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). و فی الحدیث : لایؤمننکم الافرع ؛ ای الموسوس . (ناظم الاطباء).