اقتال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقتال . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ قِتْل . رجوع به قتل شود.
اقتال .[ اِ ] (ع مص ) فرا کشتن آمدن . (تاج المصادر بیهقی ).با کشتن دادن . (المصادر زوزنی ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ به قتلگاه فرستادن . (منتهی الارب ). به قتلگاه بردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).