التولد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
التولد. [ ] (اِخ ) خویش خداوند و آن شهریست در جنوب یهودا که در قسمت سبط شمعون درآمد. (صحیفه ٔ یوشع ١٥:٣ و ١٩:٤)و در «اول تواریخ ایام ٤:٢٩» تولاد خوانده شد و بگمان دالتون و غردف موقع التولد بمسافت ٤٠ میل به موقع هفت چاه در وادی التولد میباشد. (قاموس کتاب مقدس ).