التوبه

التوبه . [ اَت ْ ت َ ب َ ] (ع مص ) توبه کردن . بازگشتن از گناه . ◄ درتداول عامه، عزم بر ترک کاری کردن . بکاری بازگشت نکردن : التوبه که این کار را بکنم ؛ هرگز نخواهم کرد. ما امت پیغمبریم التوبه التوبه از شمر و خولی بدتریم التوبه التوبه .