التیاث

التیاث . [ اِ ] (ع مص ) درآمیختن . آمیخته شدن . (منتهی الارب ) التباس . (اقرب الموارد). ◄ دشخوار شدن کار بر کسی . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ جامه در خود پیچیدن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ پیچیده شدن چیزی بر چیزی . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ التفات کردن . ◄ سستی و درنگی کردن . (منتهی الارب ). درنگی کردن . (اقرب الموارد). ◄ در گفتار بحجت درماندن . (اقرب الموارد). ◄ فربه شدن . (منتهی الارب ). فربه و نیرومند گردیدن . (اقرب الموارد). ◄ توانا گردیدن . (منتهی الارب ). ◄ به خون آلوده گشتن . (اقرب الموارد). ◄ بازداشتن کسی را از چیزی . ◄ بازداشتن . (منتهی الارب ).