التیاع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
التیاع . [اِ ] (ع مص ) سوختن دل از عشق و اندوه . (منتهی الارب )(تاج المصادر بیهقی ). سوزش دل از عشق . (غیاث اللغات ). اندوه : و امداد التیاع و ارتیاع در ضمایر متمکن گشت . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ تهران ص ٣٩٣).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
التیاع . [اِ ] (ع مص ) سوختن دل از عشق و اندوه . (منتهی الارب )(تاج المصادر بیهقی ). سوزش دل از عشق . (غیاث اللغات ). اندوه : و امداد التیاع و ارتیاع در ضمایر متمکن گشت . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ تهران ص ٣٩٣).