التیاق

التیاق . [ اِ ] (ع مص ) دوستی راست و خالص کردن با کسی چندانکه بچسبد وی را. ◄ لازم گرفتن کسی را. (منتهی الارب ). ◄ بی نیاز گردیدن . (منتهی الارب ).