الفقیر لایملک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الفقیر لایملک . [ اَ ف َ رُ ی َ ل ِ ] (ع جمله ٔ اسمیه ) یعنی شخص فقیر مالک چیزی نیست : گفت ... هر که از مال وقف چیزی بدزدد قطعش لازم نیاید: الفقیر لایملک، هرچه درویشان راست وقف مسکینان است . (گلستان سعدی ).