الفنجگاه

الفنجگاه . [ اَ ف َ ] (اِ مرکب ) یا الفنجگه، جای اندوختن . جای گرد آوردن و جمع کردن . محل ذخیره . رجوع به الفنج و الفنجیدن و الفاختن شود : این جهان الفنجگاه علم تست سر مزن چون خر در این خانه ٔ خراب . ناصرخسرو. الفنجگاه تست جهان زینجا برگیر زود زاد ره محشر. ناصرخسرو. جهان را مپندار دارالقرار بل الفنجگاهی است دارالرحال . ناصرخسرو.