القیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
القیة. [ اُ قی ی َ ] (ع اِ) احجیه است در وزن و معنی . (از منتهی الارب ). چیستان و لغز. (آنندراج ). معمی . مسائل دشواری که مطرح میشود. (از اقرب الموارد). بُردَک . (مهذب الاسماء). ج، اَلاقی ّ. (مهذب الاسماء) (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ شدت و سختی . (منتهی الارب ). در اقرب الموارد به این معنی بصورت جمع آمده است، یقال : لقی منه الألاقی، و لقی الاقی من شر - انتهی .