القیبیادس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
القیبیادس . [ اَ دِ ] (اِخ ) نام دو کتاب از افلاطون، القیبیادس اول و دوم . (از عیون الانباء ج ١ ص ٥٣). ابن الندیم در الفهرست چ مصر ص ٣٥٨ آرد: و فلاطن یجعل کتبه اقوالا یحکیها عن قوم و یسمی ذلک الکتاب باسم المصنف له فمن ذلک ...قولان سماهما القیبیادس فن الجمیل - انتهی . و رجوع به عیون الانباء ج ١ ص ٥٣ و تاریخ علوم عقلی تألیف دکتر صفا ج ١ ص ٩٢ و ١٠٢ شود.
القیبیادس . [ اَ دِ ] (اِخ ) السیبیاد شاگرد سقراط بود. رجوع به السیبیاد و اعلام المنجد شود.