الهی گیلانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الهی گیلانی . [ اِ لا ی ِ گی ](اِخ ) خلیفه سدیدالدین محمد. شاعر قرن یازدهم هجری .در بعض اشعار سدید تخلص می آورد. این بیت از اوست : آن سایه نباشد که بپای تو فتاده سرویست سر خویش بپای تو نهاده . (از تذکره ٔ روز روشن ص ٦٦). و رجوع به الذریعة ذیل دیوان الهی گیلانی و فرهنگ سخنوران شود.