الهی کاشانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الهی کاشانی . [ اِ لا ی ِ ] (اِخ ) حکیم صدرالدین مسیح الزمان . متوفی در حدود ١٠٣٢ هَ . ق . در تذکره ها بنسبتهای گوناگون از قبیل قمی، هندی و کاشانی یاد شده است . وی از پزشکان عهد جهانگیر پادشاه بود. بهند رفت و در نزد جهانگیر مقرب گردید. آنگاه به سفر حج شتافت و پس از مراجعت درگذشت . این بیت از اوست : بر گل فتاد چشم تو در عالم خمار کیفیت از شراب فزون شد گلاب را. رجوع به تذکره ٔ صبح گلشن ص ٣٥ و فرهنگ سخنوران و الذریعة ذیل دیوان الهی قمی شود.