امتدار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

امتدار. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) کلوخ گرفتن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از متن اللغة) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).