امتداش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امتداش . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) گرفتن یا ربودن . (منتهی الارب ). از دست کسی ربودن یا گرفتن . (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط) (از متن اللغة) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). گویا مصحف امتراش باشد. (تاج العروس، از اقرب الموارد).