امیت

امیت . [ اُ ](اِ) شکل پهلوی امید. (از حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). و رجوع به امید شود.

امیت . [ اُ ] (اِخ ) از ایرانیان زردشتی معاصر عباسیان بود. پسر وی آتورپات (آذرباد) که معاصر مأمون خلیفه ٔ عباسی بود کتاب معروف دینکرت را تألیف کرد. (از مزدیسنا و تأثیر آن در ادب پارسی ص ٢٢٠).