امیدگاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
امیدگاه . [ اُ ] (اِ مرکب ) مدعس . (منتهی الارب ) (آنندراج ). جای امید. (آنندراج ). مرتجی . در تداول نامه نگاری قدیم به پدر و اشخاص بزرگ می نوشتند: قبله و امیدگاها. (از یادداشت مؤلف ). ◄ ملجاء و معاذ. (از ناظم الاطباء). ◄ جای چشم داشت و محل توقع. (ناظم الاطباء).