انحصارطلب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. طَ لَ) [ ع. ] (ص. اِ.) آن که میخواهد امتیازها و امکانات موجود را به تنهایی در اختیار داشته باشد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. طَ لَ) [ ع. ] (ص. اِ.) آن که میخواهد امتیازها و امکانات موجود را به تنهایی در اختیار داشته باشد.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی