انده بر

انده بر. [اَ دُه ْ ب َ ] (نف مرکب ) برنده ٔ انده (اندوه ). آنکه غم و اندوه را از بین می برد. تسلی دهنده : دبیری بیاورد انده بری همان ساخته پهلوی دفتری . فردوسی . مهر فرزند بر خواجه فکنده ست جهان زآنکه چون مادر انده خور انده بر اوست . فرخی . خاقانی غریبم در تنگنای شروان دارم هزار انده انده بری ندارم . خاقانی .