انده زده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انده زده . [ اَ دُه ْ زَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) غم زده . غمدیده : بجز آن زلیخای انده زده بدان غم زده جان ماتمکده . شمسی (یوسف و زلیخا). بر آن پیر یعقوب انده زده دلم آتش است و تن آتشکده . شمسی (یوسف و زلیخا).