انشار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انشار. [ اِ ] (ع مص ) زنده گردانیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (آنندراج ). زنده کردن . (تاج المصادر بیهقی ) (غیاث اللغات ) (مصادر زوزنی ). ◄ اره کردن . (یادداشت مؤلف ): الرخام، حجر... یقطع من معادنه و ینشرو ینجر. (ابن البیطار ذیل رخام از یادداشت مؤلف ).