انفرادی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انفرادی . [ اِ ف ِ ] (ص نسبی ) منسوب به انفراد؛ فردی : زندگی انفرادی . مقابل زندگی اجتماعی . تنها بسر بردن .
مترادف و متضاد واژهدان
تکی، تنهایی، فرادا، فردی (متضاد: جمعی)
واژگان فارسی سره واژهدان
تنهایی، تکی