انوری | دیوان اشعار | مقطعات | شماره ۱۴۳ - ایضا در تهنیت دارو خوردن مجدالدین

ای زمان فرع زندگانی تو زندگانیت جاودانی باد وی جهان شادمان به صحبت تو همه عمرت به شادمانی باد امر و نهی تو بر زمین و زمان چون قضاهای آسمانی باد بر در و بام حضرت عالیت که بهشتش بنای ثانی باد روز و شب خدمت قضا و قدر پرده‌داری و پاسبانی باد با فلک مرکب دوام ترا هم رکابی و هم عنانی باد خضر و اسکندری به دانش و داد شربتت آب زندگانی باد تو توانا و ناتوانی را با مزاج تو ناتوانی باد تا به پایان رسد زمانه پیر جاه و بخت ترا جوانی باد هست فرمانت بر زمانه روان دایمش همچنین روانی باد ملک و اقبال و دولت و شرفت این جهانی و آن جهانی باد