انوری | دیوان اشعار | مقطعات | شماره ۱۴۵ - در هجا

آن خداوندی که سال و ماه را تکیه بر اجزای روز و شب نهاد مر موالید جهان را سیزده اصل و فرع و منشاء و مطلب نهاد چار سفلی را از آن‌ام نام کرد نام آن نه علویان را آب نهاد هرچه از عالم بخیلی جمع کرد یک مکان‌شان مطعم و مشرب نهاد آن بخیل آباد ممسک خانه را روز فطرت نام او نخشب نهاد