انوری | دیوان اشعار | مقطعات | شماره ۳۶۱

لنگ خواهی مرا روا باشد دل از این من چگونه تنگ کنم تا ترا من به قلتبانی تو حاش لله که هیچ ننگ کنم آن ترا از زن و مرا ز خدا چون به میزان خود به سنگ کنم تو بدان صلح کرده‌ای با زن من بدین با خدای جنگ کنم