انیار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انیار. [ اَن ْ] (ع اِ) ج ِ نیر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). یوغ .(آنندراج ). ◄ چوب جولاهگان . (آنندراج ). ♦ ناقه ٔ ذات نیرین و ذات انیار ؛ ناقه ای کلانسال که در آن بقیه ای باشد. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).