انیبا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انیبا. [ اَ ] (هزوارش، اِ) بلغت زند وپازند درخت مورد را گویند و برگ آن را در داروها بکار برند و بجای بای ابجد تای قرشت هم بنظر آمده است . (هفت قلزم ) (آنندراج ) (برهان ) (انجمن آرا) (ناظم الاطباء). هزوارش، انیتا و انیبا مصحف انیتا است . (از حاشیه ٔ برهان دکتر معین ).