انیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انیة. [ اِ ] (ع اِ) کلمه ٔ انکار است به معنی نه . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
انیة. [ اِن ْ نی ی َ ] (ع مص جعلی ) (اصطلاح فلسفی ) تحقق وجود عین است از حیث رتبه ٔ ذاتی خود. (از تعریفات سید جرجانی ). و رجوع به انیت شود.