اهتیاف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اهتیاف . [ اِ ] (ع مص ) تشنه شدن . مهتاف نعت است از آن . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (تاج المصادر بیهقی ).