اولیاء

(اَ یا اُ) [ ع. ] (اِ.) جِ ولی.<BR>۱- بزرگان.<BR>۲- یاران، دوستان، عارفان.<br>

(اَ یا اُ) [ ع. ] (اِ.) جِ ولی. ۱- بزرگان. ۲- یاران، دوستان، عارفان.

اولیاء. [ اَ ل ِ ] (ع اِ) وَلی ّ. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) : والذین کفروا اولیاؤهم الطاغوت یخرجونهم من النور الی الظلمات . (قرآن ٢٥٧/٢). رجوع به ولی شود. ♦ اولیاء عهود ؛ ج ِ ولی عهد : آنچه رسم است که اولیاء عهود را دهنداز غلام و تجمل و... هر چه تمامتر ما را فرمود. (تاریخ بیهقی ).

سرپرستان

نام فارسی