اکمل الدین

اکمل الدین . [ اَ م َ لُدْ دی ] (اِخ ) طبیب حاذق معاصر و معالج و مرید مولانا جلال الدین رومی که در مرض مرگ معالجه ٔ مولانا را بعهده داشته و مسلماً تا سال ٦٧٢ هَ . ق . زنده بوده است . (از فیه مافیه ص ٣٤).

اکمل الدین . [ اَ م َ لُدْ دی ] (اِخ ) ابن یوسف کریمی دمشقی متولد ١٠١٢ هَ . ق . و متوفای ١٠٨١ هَ . ق . شاعر و استاد موسیقی بود و آهنگهایی ساخت . او مردی فاضل بود و به زبان فارسی و ترکی آشنایی داشت شرحی بر دیوان ابن الفارض نگاشت . اکمل الدین در اواخر عمر به ماخولیا دچار شد. (از اعلام زرکلی ).

اکمل الدین . [ اَ م َلُدْ دی ] (اِخ ) لقب محمدبن محمود بابرتی مصری حنفی . (یادداشت مؤلف ). رجوع به محمدبن محمود.... شود.