ایذج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایذج . [ ذَ ] (اِخ ) نام قدیمی سرزمینی در ناحیه ٔ بختیاری که بعدها مال امیر(مالمیر) نامیده شد و در شهریور ١٣١٤ هَ . ش .نام آن به ایذه تبدیل شد. و رجوع به ایذه شود : بعد از این نشگفت اگر با نکهت خلق خوشت خیزد از صحرای ایذج نافه ٔ مشک ختن . حافظ. ثم سافرنا من مدینة تستر... و وصلنا الی مدینة ایذج و تسمی ایضاً مال الامیر. (ابن بطوطه ). رجوع به ایذه و معجم البلدان شود.