ایغوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ایغوری . [ اُ ] (ص نسبی ) منسوب به ایغور. - خط و زبان ایغوری ؛ خطی است پیشوایان دین مغل را و این خط تا حدود قرن ١٥ م . در ترکستان متداول بوده است : برسبیل علامت به خط ایغوری التمغایی دادند. (تاریخ جهانگشای جوینی ج ١ ص ١١٤). زبان و خط ایغوری را فضل و هنر تمام شناسند. (تاریخ جهانگشای ). کورکوز به تعلیم خط ایغوری مشغول شد. (تاریخ جهانگشای جوینی ج ٢ ص ٢٢٦).