ایغور

ایغور. [ اُ ] (اِخ ) اویغور. ایغر. ایغورها. قوم آسیایی ترک نژاد که اول بار در قرن هفتم میلادی در اطراف رود جیحون سکنی گزیدند و اهمیت یافتند. چندین شهر بنا کردند که از جمله قراقوروم است . اویغورها بسرعت قلمرو خود را بسط دادند و در اوایل قرن هشتم تمام مغولستان را از دست سلسله ٔ تانگ خارج نمودند و مملکتی تأسیس کردند که از ٧٤٥ تا ٨٥٦ م . دوام یافت . سپس به ترکستان شرقی و به قسمتهایی از سرزمین ایالت کنونی سینکیانگ مهاجرت کردند در آنجا مملکت دیگری تأسیس نمودند که در قرن ١٣ م . مقهور مغول گردیدند. امروز قسمت زیادی از سکنه ٔسینکیانگ بزبان ایغوری تکلم میکنند و ممکن است از اعقاب ایغورها باشند. (دایرةالمعارف فارسی ). رجوع به تاریخ جهانگشای جوینی و تاریخ گزیده و اویغور شود.

ایغور. [ اَ / ای ] (اِخ ) ملک معموری از ترکستان شرقی که در انتهای شرقی چین ممتد شده . (از ناظم الاطباء).