باباقره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باباقره . [ ق َ رَ ] (اِخ ) دهی از دهستان مرکزی بخش فریمان، شهرستان مشهد ٢٠هزارگزی شمال فریمان، کوهستانی سردسیر. سکنه ٔ آن ٥٢ تن شیعه و آب آن از قنات و محصول آنجا غلات، تریاک و شغل اهالی زراعت است و راه مالرو دارد. (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).