واژه‌جو

باخره گر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

باخره گر. [ ؟ گ َ ] (ص مرکب ) رَهّاص . (دهار). چینه گر. دای گر (گناباد خراسان ).

معنی باخره گر | واژه‌جو