باد تنگ بسته

باد تنگ بسته . [ دِ ت َ ب َ ت َ / ت ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از اسب باشد چنانکه امیرخسرو گفته : چو خسرو دید باد تنگ بسته صبا را گونه گونه رنگ بسته . (از انجمن آرا).