باد جنوب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باد جنوب . [ دِ ج َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) باد نکبا. بادیست مخالف مزاج آدمی چنانکه در کتب طبیه مذمت آن بسیار مسطور است . (غیاث ) (آنندراج ): دِج، اَزیَب، حَزرَج ؛ باد جنوب . اُوار، نُعامی ؛ باد جنوب یا باد مابین جنوب و صبا. (منتهی الارب ). رجوع به باد شود.