باد داشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باد داشتن . [ ت َ] (مص مرکب ) بهیچ شمردن . بی ارزش داشتن : گر این درخورد با خرد یاد دار سخنهای ایرانیان باد دار. فردوسی . منیژه بدو گفت دل شاد دار همه کار نابوده را باد دار. فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باد داشتن . [ ت َ] (مص مرکب ) بهیچ شمردن . بی ارزش داشتن : گر این درخورد با خرد یاد دار سخنهای ایرانیان باد دار. فردوسی . منیژه بدو گفت دل شاد دار همه کار نابوده را باد دار. فردوسی .