باد کندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باد کندن . [ ک َ دَ ] (مص مرکب ) تیز دادن، اعم از باآواز و بی آواز. اخراج ریح . بیرون کردن باد از زیر. رجوع به شعوری ج ١ ورق ١٥٦ شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باد کندن . [ ک َ دَ ] (مص مرکب ) تیز دادن، اعم از باآواز و بی آواز. اخراج ریح . بیرون کردن باد از زیر. رجوع به شعوری ج ١ ورق ١٥٦ شود.